De buurtsuper

Gisteren stond ik weer bij de enigste supermarkt van Heusden, de COOP. Van die afgezaagde reclame ‘Wij zijn een coöperatie‘. Zo’n winkel die je verwacht op een vakantiepark van Centerparcs om nog even wat brood te kopen die drie keer over de kop is gegaan. Nu moet ik bekennen dat ik er al heel vaak ben geweest, puur omdat dat de dichtstbijzijnde winkel is. Nadeel van in een dorp wonen, oké sorry, stad. Heusden heeft sinds ergens in 1200-nogwat stadsrechten gekregen, jup. Qua winkelaanbod vrij weinig van te merken.

Gisteren besloot ik wraps te maken maar het enige wat ik in huis had was kokosmeel en eieren om de wraps te maken. Ik moest er weer aan geloven en reed weer naar de toeristen-shop. Het leuke is wel dat wanneer je aan het eind van de dag nog even gaat hamsteren, dat de helft van de versproducten een gele sticker krijgt toebedeelt. Er staat een grote schreeuwerige 50% op. Mooi. Dus plukte ik een groentenmix en een tapenade van olijven uit de koeling en samen was het nog net geen € 1,50 voor. Aight.

Bij de kassa merk je dat ze me, denk ik, een klein beetje beginnen te kennen. Daar is die meid weer die hier altijd alleen komt winkelen, het liefst met 50% stickers. En heel af en toe plukt ze een Reeses uit het Amerikaanse schap, sssssst. Niet doorvertellen.
Iedere inwoner van Heusden komt hier. En ze komen hier niet alleen om boodschappen te doen. De laatste roddels worden verwisseld bij de info-balie en bij de kassa praten ze over de gezondheid van de buurman. Het is dus geen uitzondering dat mijn voorganger blijft kletsen met de caissière. Met als gevolg dat ik in stilte mijn spullen afreken zonder aangekeken te worden. Ach, het heeft wel iets.  Denk ik. Stiekem hoop ik dat mij dat ooit ook gaat overkomen.

Het heeft toch wel iets, zo’n buurtsuper. Blijkbaar werkt het niet alleen als doodgewone supermarkt, maar ook als een sociaal bindmiddel. Waar je een gratis slappe koffie pakt en met je kar vol boodschappen gaat kletsen met de medewerker van de broodafdeling. En waar op het prikbord een foeilelijke flyer hangt met; ‘Komt u ook naar dé bingo van het jaar?‘.

Met de feel van een toeristenshop of niet, ik blijf gewoon gaan. Al is het maar om me, enigszins, ook een Heusdenaar te laten voelen.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: