Vergeten vakanties

Ik ben in m’n hele 28 jaar zo’n 50 keer op vakantie geweest. Waarvan ik uiteraard van de eerste paar jaren weinig weet, behalve dan wat anekdotes van m’n ouders. We gingen iedere zomer met het Renault’tje 4 en de tent naar Frankrijk, gewoon op de bonnefooi. Als ik de foto’s en de verhalen mag geloven, dan waren dat zorgeloze en idyllische dagen met stokbrood, wandelingen en rust. Oké, en rommel.

De perfecte herinnering om voor altijd op terug te kijken. Op reis gaan, op vakantie gaan, hoe je het ook wilt noemen. Het is de manier om even te ontsnappen aan de dagelijkse beslommeringen. Er zijn alleen maar leuke dingen in het verschiet; lekker eten, gezelligheid en niet op de tijd hoeven letten. Tel daar bij op dat je naar een plek gaat die je mooi vindt, of naar een land waar de taal je aanspreekt en je bent even heeeelemaal zen.

Tijdens je dagen weg denkt iedereen er wel ‘het is zo weer voorbij…’. Dus genieten we nog wat meer van die heerlijke camembert op je veel te snel te verteren witte stokbrood en kijken nog eens extra goed als we ergens zijn waar het mooi is.

En dan komt de vertrekdag, je pakt je koffers weer in. Propt de achterbank vol, checkt weer in bij het vliegveld of stapt de trein weer in. ‘Wat ging het snel..‘ denk je nog.

Ik heb zo’n super hekel aan die momenten, want dat is altijd weer een bevestiging dat het leven ontzettend snel gaat. Het lijkt wel een zwart gat waar je dan in terecht komt. Misschien overdreven, maar thuis wachten de klusjes, je werk en je afspraak bij de tandarts op je. Geen fijn vooruitzicht, vind ik.

En nu? Vergeten en doorgaan ? Dacht het niet! Ik koester de herinneringen, lekker afgezaagd, door een dagboek bij te houden tijdens de reis. In mijn perfecte wereld zou ik die elke dag op locatie schrijven, maar mijn werkelijkheid bewijst dat dat onmogelijk is. Dus typ ik het op mijn iPhone in ds notitieapp, wanneer ik er tijd voor heb. Zoals afgelopen november in Shanghai deed ik dat ’s avonds in bed.

Thuis maak ik dan daadwerkelijk dagboek van als verzamelde bonnetjes, tickets en andere snuisterijen. Ik maak dan een fotoalbum via Albelli. (natuurlijk wel altijd wachten op een aanbieding!) En het leuke is: ik verbind ze met elkaar. Het dagboek geef ik paginanummers, en bij foto’s in het fotoboek plaats ik die nummers. Dan heb ik het verhaal nog bij het juiste moment . Zo bladerde ik laatst nog door de boeken van de reis naar Florida, en dan komt alles weer boven water. Zelfs ds grapjes en lachbuien staan erin beschreven. Ik voel me dan weer even op vakantie en maakt me weer blij, en vooral ook weer reislustig. Als ik een rotdag heb blader ik er graag doorheen om al die blije en mooie foto’s te zien.

Het plan voor de komende weken is om ook het dagboek en fotoboek van Shanghai te gaan maken. M’n telefoon staat al vol met grappige verhalen die erop wachten om vereeuwigd te worden. Als -ie af is dan deel ik het hier.

Natuurlijk ben ik ook nieuwsgierig hoe jullie dat doen. Hoe herinner jij je vakanties?

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: