Mijn jeugdheldin

Als kind had ik grootse plannen. Ik wilde kamperen, op fietsvakantie, poppendokter worden en een eigen camping openen. Eigenlijk is alleen het eerste echt gelukt, maar dat wil niet zeggen dat mijn leven helemaal mislukt is. Ik zie weinig carrièrekansen in het repareren van oogjes en armen, al vond ik dat als meisje van zes reuze interessant. En fietsvakantie klonk heel idyllisch, vooral door de verhalen van mijn ouders, maar ik vond geen medereiziger. Van de droom-camping zijn diverse schetsen getekend, verzameld in allerlei notitieboekjes. Wie weet te gebruiken als ik later groot ben, want stiekem lijkt me dat nog steeds heel gaaf.

Mijn andere kinderplannen werden veroorzaakt door boeken. Want wat ik graag deed was lezen, heel veel lezen. Verscholen op zolder, in de auto, in bed… overal. Helemaal afgesloten van de wereld dompelde ik mezelf onder in allerlei verhalen, van die tiener-liefdesverhalen en Harry Potter tot Charles Dickens.

Op mijn zesde verjaardag begon mijn liefde voor lezen. Ik kreeg een dik boek van de verhalen van Pippi Langkous, wie kent haar niet? Ik was er helemaal gek op en keek ik dan ook graag naar de tv-films die ze op zondagochtend bij de VPRO uitzonden. Van het verjaardagsgeld die ik op het ‘grote mensen-feestje’ kreeg ging ik naar de speelgoedwinkel in het dorp. Daar kocht ik Bolderburen en Karlsson van het dak, beide ook van Astrid Lindgren. Sindsdien was ik helemaal verslingerd aan haar boeken.

In het boek Bolderburen gaat het over zes kinderen die naast elkaar in drie rode Zweedse boerderijen wonen. Ze spelen piraatjes in het meer, moeten oppassen op hun nichtje Kerstin, haalden boodschappen en zijn een beetje bang voor de schoenmaker. Ik deed het liefste alles na wat zij ook deden en sindsdien was mijn grote wens: naar Zweden.

Toen was ik zes, nu negenentwintig. En over 15 dagen zitten we midden in Zweden, in Vimmerby. Dé stad van Pippi, Bolderburen, Emil… aldus de geboortestad van Astrid Lindgren. In de hoop om de rode huisjes te zien, de stoffige landweggetjes en de enorme bossen en meren. Het internet beloofd veel goeds en ik probeer mijn verwachting niet té hoog te stellen, maar stiekem doe ik dat tóch wel. Al is het maar om het schattige rode huisje wat we geboekt hebben. Bij een meer… met een eigen roeiboot… bij een bos.

Er staat van alles gekrabbeld op memo’s, van dingen die we absoluut moeten zien. Waaronder het Astrid Lindgren museum, Pippi’s wereld, de filmlocaties van Bolderburen en Emil van de Hazelhoeve en nog zoveel meer. Daarvan zal ik jullie ook zéker op de hoogte houden. (Drie hoeraatjes voor dataroaming in Europa!)
Ohja, en de pretparkhonger wordt natuurlijk ook gestild. We hebben een vijf urige treinreis geboekt door Zweden om 2 dagen naar Liseberg (in Göteborg) te gaan. Zin innnnnnnnn.

Nu is het aftellen begonnen…

Tåt snel!

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: