Je moest eens Zweden!

Hej lezers!

Ik ben weer terug, volgepropt met energie, volgepropt met Zweedse balletjes en volgepropt met liefde voor het prachtige Zweden! Stiekem had ik er wel mijn voorstellingen van dat middelste land in Scandinavie. De rode huisjes bijvoorbeeld, de duizenden meren en de enorme bossen. Nou, die hebben we gezien. Sterker nog: we sliepen in een klein rood huisje op het erf van een oude boerenhoeve. Toen we midden in de nacht aankwamen was het niet zo goed te zien, dus doken we uitgeput in onze Zweedse bedjes. (Ik in het kleine kamertje naast de keuken, een wit houten kraak-bedje en een wereldkaart aan de muur, echt wat voor mij) Om half 8 stond ik met m’n blote voeten in het gras, naast een appelboom, uitkijkend op een aantal enorme rode schuren. Wow! En in de verte, een meer mét roeiboot. En daar omheen bos, overal bos. En, hé, een hertje! Dit was echt een idyllische start van een heerlijke zomerse vakantie in Småland, dat eigenlijk alleen maar zo bleef.

Van tevoren had ik mijn Pinterest bord van Zweden gevuld met dingen om te doen. (Zie vorige blog!) We dachten nog, ‘gaan we ons niet vervelen?’ want op heel veel spectaculairs stuitte we niet. Maar, je moest eens weten wat voor mooie dingen we allemaal gedaan en gezien hebben. En bovenal ook heerlijk uitgerust, natuurlijk. Wat daar is Zweden echt een perfect land voor, zeker met die heerlijke zon en het zachte gras.

We reden over zandweggetjes, klommen over houten heggen, kochten ouderwetse snoepjes, aten Zweedse balletjes, zwommen in de meren, aten wilde bosaardbeien. Moet ik stoppen? Sorry…
Zweden heeft mijn hart gestolen, en ik hun Knäckebröd! De hele dakkoffer vol 😉 Nou, ja… ik heb er netjes voor betaald trouwens.

Maar waarom Zweden nou zo mooi is komt o.a. door de ontzettend lieve bevolking, allemaal zo ontzettend lief en gastvrij! Bij het tankstation hielpen ze ons met de knopjes op het scherm, onze buurman Bengt (waarvan wij het huisje huurde) liet ons de beste plekjes zien om te zwemmen en kwam vaak vragen of alles naar wens was. Zelfs bij iedere winkel die je binnen kwam was het ‘hej hej!‘ met een glimlach. Koppel daar de prachtige natuur aan en het plaatje is compleet. Het andere mooie is dat Zweden veel waarde hecht aan hun cultureel erfgoed, en daarmee doel ik nu op die van Astrid Lindgren. Overal in Småland vond je sporen van haar boeken, en die hebben we dan ook gevolgd. Ze zagen we diverse filmlocaties waar op iedere parkeerplaats een klein huisje stond waar je de entree kon betalen. Het kon, zeg ik je. Want het hoefde niet. Dat is toch mooi?!

Nu ben ik weer thuis in Nederland, thuis op de bank aan het nagenieten van een prachtige vakantie. Eén ding: ik was nog maar net thuis of ik had alweer een boze weggebruiker, want ik gaf diegene perongeluk voorrang. Sorry, hè… De enige die je in Zweden voorrang moest geven waren elanden…

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: