Zeuren in de zon

Gisteren stond er weer een dagje werken op het programma en aangezien de auto naar de garage moest voor z’n keuring, moest ik met de fiets. Het was even haasten in de ochtend, snel de auto afzetten en terug naar huis lopen om op de fiets te springen. Een kleine race tegen de klok was het wel, maar ik heb het gered! Een uurtje fietsen in de toen al brandende ochtendzon doet toch wonderen voor je humeur (en bloedsuiker!). Zo stond ik daar met m’n vrolijke hoofd te wachten bij het stoplicht bij de Efteling. Het is druk in het verkeer en dat is volkomen logisch natuurlijk: de poorten openen over een half uurtje en met dit heerlijke weer spoed half Nederland zich naar de wondere wereld. Ik geef ze geen ongelijk 😉 al is de helft van de wachtende bij het stoplicht het er niet zo mee eens. De ene zucht en steunt, de ander mekkert chagrijnig ‘Deze mensen gaan allemaal gezellig een dagje weg en ik sta hier al heel lang te wachten op het stoplicht terwijl ik zo moet werken!’ en er vliegt nog een geïrriteerde zucht achteraan. ‘Maar mevrouw, het zonnetje schijnt toch?!’ zeg ik in de hoop het zeurmechanisme in d’r hoofd wat om te draaien. Het helpt niet, helaas. ‘Ik kom ook nog eens te laat!’ gooit ze er ook nog uit. ‘Dan moet je de volgende keer wat eerder vertrekken’ floep ik er dan maar uit. De rest van de ochtend blijf ik me maar afvragen waarom je toch zo kunt denken want het enige wat je ermee bereikt is dat je je eigen dag verknald, en stiekem ook de mijne een beetje beïnvloed. Lieve zeurende mensen, stop er nu eens mee! Natuurlijk kun je niet altijd vrolijk en positief zijn, maar het maakt het leven een stuk makkelijker, leuker, vrolijker, voller… zo kan ik nog wel 100 woorden noemen waar je het in de zomerzon niet over moet gaan staan zeuren.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: