Lol (en vertraging) in Londen!

Bij iedereen staat -ie wel op de bucketlist: Londen. De rode bussen, buckingham palace, shoppen en de London eye. Lekker cliché, maar hé, je moet er naartoe. Dat dacht ik natuurlijk ook een paar jaar geleden, dus sprong ik met een vriendin de trein in naar hartje Londen. We hebben heel veel lol gemaakt en veel van Londen gezien. En toen het ook nog eens begon te sneeuwen was de reis helemaal geweldig, wat een mooi gezicht was dat. Maar de volgende dag, toen we terug zouden reizen naar Nederland, waren we iets minder blij met de sneeuw. De treinen reden met grote vertraging, waardoor we úren in de rij hebben gestaan op het Londense treinstation. (Nee, dat zijn geen Harry Potter taferelen…) Uiteindelijk bleek de trein helemaal niet te rijden en gingen we schoorvoetend terug naar ons hotel. De volgende ochtend om 4 uur stonden we weer braaf in de rij en gelukkig konden na een paar uur dan eindelijk instappen.

Wat is Londen zonder deze mooie rode telefooncellen?

Weer een paar jaar later kreeg ik een heel tof verjaardagskado van een vriend (Maikel) : een dagje naar Londen met het vliegtuig. Yeah! Dit keer dus niet met de trein, dus dat kon niet misgaan. De treinreis ging super goed en we doken vrolijk de stad in. We aten macarons bij Ladurée in Covent Garden (mijn favo spot in Londen), kochten HappySocks en aan het eind van de dag namen we de bus terug naar het vliegveld. Onze vlucht zou rond 19.00 u vertrekken, dus we hadden ruim te tijd. Onverhoopt kwam die bus ellendig lang in de file te staan en toen we uitstapten renden we op ons allerhardst naar de gate. Gesloten. We mochten niet meer inchecken. Dat was even héél erg balen, maar we besloten er het beste van te maken. We boekten veel te dure nieuwe tickets voor de eerstvolgende vlucht de volgende ochtend en struinden langs de paar winkeltjes. Eventjes was dat leuk, maar na 12 uur waren we zó super moe dat we allebei de vliegreis naar huis niet meer kunnen herinneren. Wederom hadden we dus vertraging.

vertraging in londen

En toch ging ik weer naar Londen en dit keer met collega’s. Het werk had een super leuk uitje georganiseerd om met de bus een dag naar Londen te gaan. Het hele festijn koste me maar €15,00 dus ik dacht ‘Daar kan niet veel mee misgaan!‘. En uiteraard, had ik het wél mis. Eerst een flink uur in de bus (en dat om 3 uur ’s morgens) en toen weer overstappen op de boot. Iedereen was hartstikke gaar en wilde eigenlijk slapen, maar het enige waar je op kon liggen was de vloer. Dus dat deden we. We snoezelden een beetje en hoopten snel in Londen te zijn. Eenmaal uit de boot moesten we weer een heel stuk met de bus. En je voelt het al aankomen: weer in de file. En weer mega lang. We waren om 1 uur ’s middags in Londen. De bus zou om 7 uur weer terug gaan. En omdat we allemaal zo gaar van de reis waren, was het niet het meest leukste reisje ever.

Eerst de trein gemist door de sneeuw, toen de vlucht gemist door de file en het allerergst van allemaal: met de bus en de boot naar Londen. Ver-schrikkelijk. Dat doe ik nooit meer. Maar stiekem wil ik tóch nog wel eens terug, als ik weer durf. En als ik zeker weet dat er niet nog steeds een vloek rust om mijn reisjes naar Londen.

Ben jij wel eens in Londen geweest? En zo, ja. Hoe ben jij er toen heen gereisd?

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: