tips voor Marrakech

Reisblog Marokko / Wandelen, oplichterij en het onontdekte Marrakech

Tijdens een verrassend lekker ontbijtje met msemen (Marokkaanse pannekoekjes) met abrikozenjam en verse jus d’orange bekijken we de kaart van Marrakech. ‘Wat gaan we vandaag eens doen?‘ Op de kaart staat een wandelroute aangegeven rondom de medina, vlak langs de eeuwenoude stadsmuren. Dat lijkt ons wel wat, vooral om op zoek te gaan naar de oude stadspoorten die we van de plaatjes kennen.

We trekken goede schoenen aan en vullen de rugzak met zonnebrand en water en beginnen onze tocht rondom de muren. Ondertussen begint het kwik te stijgen en lopen we zoveel mogelijk in de schaduw. En langzaamaan lopen we van de mooie plantsoenen vol sinaasappelbomen en luxe hotels richting het minder bedeelde Marrakech. Boekenkramen, bedelaars en ingestorte gebouwen is wat we daar veel tegenkomen. Én poorten! Velen van de poorten helaas in slechte staat, maar ondanks dat is het gaaf om eens géén toeristen en verkopers tegen te komen.

Stadspoort Marrakech
Stadspoort Marrakech
Stadspoort Marrakech
previous arrow
next arrow
Slider

Bij een marktje struinen we langs de kramen vol stoffige boeken, vers fruit en oud speelgoed. Alles wat ze dan ook te pakken hebben gekregen proberen ze te verkopen in de hoop wat geld te verdienen. We vinden zelfs een hele oude Gameboy classic die voor een paar centen aan een kind wordt verkocht. Na 2,5 wandelen komen we in een wat grimmiger gedeelte, waar we er snel de pas in zetten. De markt die daar gaande is wordt alleen maar gevuld met mannen die ons blijven nakijken.

We weten niet hoe ver we zijn in onze tocht. Halverwege? Of op een kwart? De geur doet ons wel een beetje vermoeden waar we zijn: de leerlooierijen met zijn sterke amoniak-achtige geur. Als onze magen vreselijk beginnen te knorren en de dorst toeslaat besluiten we tóch een van de stadspoorten te betreden om op zoek te gaan naar eten. Met ons laatste beetje energie lopen we langs een enorme rommelmarkt en door straten met allerlei bedrijfjes; meubelmakers, mandenmakers en brommergarages. Dít is het onontdekte Marrakech denken we, want er is geen toerist te vinden. De prijzen zijn hier dan ook drie keer zo laag als die op het Jamaa el Fnaa-plein.

Toch zijn we héél erg blij als we het plein vol toeristen bereikt hebben, de mannen negerend die ons lokten naar hun winkels. En na 3 uur wandelen in de felle zon ploffen we weer neer bij ons favoriete restaurant en bestellen de grootste fles water die ze hebben. Het eten was nog nooit zo lekker en vol voldoening!

Een verrukkelijke salade met gegrilde groenten, olijven en geitenkaas.

Als we helemaal bijgekomen zijn besluiten we langs de souks terug naar de leerlooierijen te gaan om te zien hoe het leer wordt gemaakt. Terwijl we onderweg zijn spreekt een jongens ons aan en wil ons wel heel graag de weg laten zien. Hoewel het ons een beetje tegenspreekt, doen we het toch omdat we er heel moeilijk onderuit komen. Wanneer hij een vriend met een pruttelende brommer tegenkomt zorgt hij ervoor dat hij het van hem overneemt. Het aanbod om achterop zijn brommer te stappen slaan we af, want dit voelt niet helemaal in de haak.

Tóch komen we wel bij de leerlooierijen aan, waar een man met baard en gewaad ons een bosje munt in handen duwt. Al gauw begrijpen we waarom: om de stank te maskeren. Het blijkt van de duivenpoep te komen, waarmee ze het leer zacht maken. De man vertelt ons meer en meer en meer over de looierijen en ondertussen begrijpen we wel waarom: hij wil geld zien. ‘Laten we maar genieten van de info en dan zien we het zo wel‘ zei ik. En dat deden we. We leerden dat het leer wordt gekleurd met allerlei kruiden en planten. Basilicum en munt voor groen, kaneel voor bruin, saffraan voor geel en lavendel voor blauw. ‘No chemicals‘ zegt -ie terwijl hij ons meeneemt naar een winkel met leren producten die we niet willen kopen.

Leer marrakech
Leer marrakech
tips voor Marrakech
previous arrow
next arrow
Slider



In de winkel haal ik het slotje van onze rugzak en probeer heel stiekem maar één briefje van 20 DH uit onze overvolle portemonnee te plukken. Zodra hij namelijk onze portemonnee zou zien, dan wil hij alles hebben. Het lukt me het briefje te vinden en in mijn zak te stoppen voordat we weer naar buiten moesten, waar hij op ons stond te worden. ‘So, now you have to pay‘ zegt-ie nogal bot.

In de poging er onderuit te komen lieg ik dat we zo terug moeten naar het vliegveld en als ons geld al hebben uitgegeven. Lotte valt me bij en laat haar lege portemonnee zien en als redmiddel zeg ik dat ik misschien nog wat kleingeld in mijn zak heb. Nonchalant zoek ik eerst in de ene broekzak, nee helemaal niks. En terwijl ik het briefje in handen heb reageer ik ‘Oh, I do have something‘ en geef hem de 20 DH. Blij is -ie niet want hij wil minstens 300 DH, maar gelukkig trekt Lotte me weg bij hem waardoor we hem kwaad en ontevreden achterlaten. Tijd om al het bespaarde geld uit te geven, vinden wij!

tips voor Marrakech
tips voor Marrakech
tips voor Marrakech
previous arrow
next arrow
Slider

Dus duiken we de souks weer in en kopen we de mooiste schaaltjes in allerlei kleuren. Uiteraard door middel van afdingen, waar we een groot spel van maken door heel laag te beginnen. Een verkoper grapt lachend ‘You are strong woman!‘ en accepteert ons bod. En met deze tactiek kopen we nog meer schaaltjes en een zachte sjaal (‘Is real cashmere!‘ aldus een verkoper) voor onze reis voor de komende drie dagen.



Benieuwd naar onze andere avonturen in Marokko? Lees ook het verhaal van dag één en de avonturen van dag drie!


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: